Kolejne tytuły serii:

Willem Elsschot
SER. RENTA. TANKOWIEC

Gottfried Benn
MÓZGI i inne nowele

Stig Dagerman
WYSPA SKAZAŃCÓW

Lolita Bosch
PINGWINY

Luca Doninelli
WRACALIŚMY ZNAD MORZA

Anatolij Marienhof
CYNICY

James Kelman
JAK PÓŹNO BYŁO, JAK PÓŹNO

Izrail Metter
PIĄTY KĄT

Claudio Magris
GŁOSY
Monologi

(Essere già stati, Il Conde, Le Voci, Lei dunque capirà)
Przełożyła z włoskiego i posłowiem opatrzyła Joanna Ugniewska
Słowo wstępne Claudio Magris
wydanie I, oprawa miękka, 134 s.

    Jeden z najwybitniejszych współczesnych włoskich pisarzy Claudio Magris jest autorem kilku niewielkich opowiadań, przybierających formę monologu. Teksty te, do których sam przywiązuje dużą wagę, niezamierzenie układają się w przedziwnie spójną całość, a jednocześnie zawarte w nich są wszystkie najistotniejsze motywy twórczości Magrisa: rzeka i morze mieniące się wielością znaczeń i metafor – podróży, życia, perswazji, przygody; historia i wieczne trwanie, ruch i bezruch, wędrówka i cel. Odnajdujemy tu najbardziej „wodny” z tekstów Magrisa, Conde.
     Zbiór opowiadań-monologów słowem wstępnym opatrzył Autor, posłowie zaś napisała Tłumaczka, oba te teksty wchodzą w swoisty dialog, a zarazem dopełniają i zwielokrotniają Głosy.
   Pisze Autor: „Ernesto Sábato mówi o piśmie nocnym i dziennym. [.] W piśmie nocnym pisarz konfrontuje się z czymś, co pojawia się niespodziewanie w jego wnętrzu, on zaś dotąd nic o tym nie wiedział: niepokojące, czy wręcz budzące grozę uczucia i impulsy zadziwiają nas, przerażają, ukazują nam naszą twarz, której istnienia nawet nie podejrzewaliśmy [.] Do nocnego pisma należą Głosy , Mieć życie za sobą i, w mniejszym stopniu, Teraz chyba Pan zrozumie. Ten rodzaj twórczości jest związany z formą teatralną – z fizycznością głosu, gestów, ciała – z formą monologu. [.] Conde natomiast należy do innej kategorii: z pewnością jest melancholijnym opowiadaniem, wręcz mrocznym i nocnym, ale nie ma nic wspólnego z negatywnością wyróżniającą pozostałe teksty, ponieważ charakterystyczne jest dla niego głębokie poczucie – mimo klęski, nieszczęścia, katastrofy – epickiej jedności życia, jego sensu, czasami ukrytego, lecz przecież zawsze obecnego”.

Claudio Magris (ur. 10.04.1939 w Trieście) to pisarz, eseista, felietonista, tłumacz, germanista. Znany w Polsce z tomów eseistycznych: Dunaj, Mikrokosmosy, Podróż bez końca, Itaka i dalej, powieści: Inne morze, Domysły na temat pewnej szabli, Na oślep. Laureat licznych prestiżowych nagród, m.in. Herdera, Erazma, ostatnio Nagrody Pokojowej Księgarzy Niemieckich.

Aldous Huxley
DIABŁY Z LOUDUN

(The Devils of Loudun)
Przełożył z angielskiego i przypisami opatrzył Bartłomiej Zborski
wydanie I, oprawa miękka, 504 s.

    Niepublikowana dotąd w Polsce niezwykła książka Aldousa Huxleya wzbudziła swego czasu ogromne zainteresowanie krytyki i czytelników. Na jej motywach Ken Russell wyreżyserował głośne Diabły, Krzysztof Penderecki zaś skomponował operę do dziś święcącą tryumfy.
    Huxley przedstawia historię katolickiego księdza Urbaina Grandiera, który w 1634 roku został spalony na stosie we francuskim mieście Loudun. Zarzucono mu praktyki czarnoksięskie i doprowadzenie do opętania przez diabła zgromadzenia mniszek wraz z przeoryszą, siostrą Jeanne (Iwaszkiewiczowską Matką Joanną od Aniołów). Czy jednak to było prawdziwą przyczyną męczeńskiej śmierci Grandiera? Ksiądz słynął z upodobania do uciech świata doczesnego, ze słabości do płci pięknej. Naraził się tym wielu znaczącym postaciom swojej epoki; kardynał Richelieu uknuł przeciw Grandierowi spisek.
    Ta pasjonująca, wielowarstwowa opowieść sytuuje się na pograniczu gatunków literackich, łączy ogromną erudycję autora z nietuzinkowym talentem literackim. Huxley roztacza przed czytelnikiem wielobarwną panoramę siedemnastowiecznej Francji w jej wymiarze społecznym, religijnym, politycznym.

Aldous Huxley (ur. 26 lipca 1894, w hrabstwie Surrey w Anglii, zmarł 22 listopada 1963 roku w Hollywood w USA), powieściopisarz, nowelista, eseista, poeta. Jeden z najwybitniejszych pisarzy dwudziestego wieku. Studiował medycynę i filozofię. Zagrożony ślepotą musiał przerwać naukę, nie uczestniczył też w I wojnie światowej. Po dwóch latach podjął studia, po wojnie poświęcił się pisarstwu. Pełnię wzroku odzyskał dopiero w 1935 roku. Początkowo wydawał tomiki poetyckie, by w końcu zwrócić się ku prozie. W roku 1921 debiutował powieścią Crome Yellow, a do jego najsłynniejszych książek należą: antyutopia Nowy wspaniały świat, powieści Kontrapunkt, Wyspa, Czas musi stanąć, eseje Wrota percepcji, Filozofia wieczysta. W ostatnich latach życia eksperymentował z substancjami halucynogennymi (jest twórcą słowa „psychedeliczny”), stając się dzięki temu jednym z idoli amerykańskiej kultury hippiesowskiej.

Lidia Czukowska
ZEJŚCIE POD WODĘ

(Spusk pod wodu)
Przełożył z rosyjskiego i posłowiem opatrzył Henryk Chłystowski
wydanie I, oprawa miękka, 174 s.

        Niewielka powieść, która mieści w sobie bezmiar tragicznych doświadczeń. A w dodatku historia podana pięknie, chciałoby się rzec, delikatnie. Nic tu nie jest opisane wprost, koszmar rzeczywistości wyłania się stopniowo, z drobnych, na pozór błahych epizodów, aluzji, przemilczeń, subtelnych obserwacji psychologicznych.
      Rzecz dzieje się w sanatorium dla pisarzy pod Moskwą w lutym i marcu 1949 roku i ma konfesyjną formę dziennika prowadzonego przez bohaterkę – tłumaczkę i redaktorkę – która w owym miejscu szuka odosobnienia i spokoju. A jednak sanatoryjny spokój okazuje się iluzoryczny. Bohaterka nieustannie powraca do koszmaru roku 1937, kiedy to aresztowano jej męża; w snach, we wspomnieniach, w swojej twórczości. W kraju rozpętana zostaje ogromna kampania antysemicka, zaczynają się także tzw. powtórne aresztowania. Na ciche, zdawałoby się, życie sanatorium, wydarzenia te mają bezpośredni wpływ. Przed opresyjną rzeczywistością bohaterka ucieka w literaturę, w obcowanie z przyrodą, której sentymentalne opisy stanowią kontrapunkt dla ukrytego między wierszami koszmaru codzienności.
     Powieść Lidii Czukowskiej, pisana w latach 1949­1957, po raz pierwszy ukazała się drukiem w Nowym Jorku w 1972 roku.

Wilhelm Genazino
ABSCHAFFEL
Trylogia

(Abschaffel. Trilogie)
Przełożyła z niemieckiego Anna Chałabiś
Wydanie I, oprawa miękka, 558 s.

    Abschaffel to trzydziestoletni urzędnik, żyjący samotnie w wielkim mieście. Wiecznie nienasycony wędrowiec, maniakalnie obserwujący i komentujący miejsca, zdarzenia i własną kondycję, nieustannie w ruchu. Setki błahych zdarzeń boleśnie obnażają nędzę jego istnienia. Żaden to zwykły urzędnik, a współczesny everyman, w Kafkowskim duchu pozbawiony imienia, w duchu Musila odarty z właściwości. Ów niepozorny, bezbarwny, wyalienowany bohater pozwala autorowi otworzyć niezwykle ciekawą perspektywę egzystencjalną. Abschaffel żyje bowiem w ciągłym poczuciu braku, prawdziwe życie zawsze jest gdzie indziej, jemu dany jest tylko pozór ułomnego niby-życia. Próbuje to rekompensować sobie, wchodząc w związki z trzema kobietami równocześnie, ta jednak próba, jak i wszystkie inne spełzają na niczym, potęgują jeszcze poczucie niezaspokojenia, pogłębiają neurozę.
     Wszystko, co obserwuje i opisuje Abschaffel, pod piórem Genazino ma kształt prozy pozbawionej ozdobników, lecz niezwykle kunsztownej, hipnotycznej wręcz. Jest w niej coś tak fascynującego, iż trudno się oderwać od lektury.

Wilhelm Genazino (ur. 1943) jest przykładem pisarza najwyższej miary, odkrywanego stosunkowo późno. Dopiero bowiem najważniejsza dla niemieckojęzycznej literatury Nagroda im. Georga Buchnera, którą otrzymał w 2004 roku przyniosła mu sławę.

Chinua Achebe
WSZYSTKO ROZPADA SIĘ

(Things Fall Apart)
Przełożyła z angielskiego Jolanta Kozak
Wydanie pierwsze w tej edycji
Edycja zawiera eseje:
Simon Gikandi, Chinua Achebe i wynalezienie afrykańskiej literatury
Don C. Ohadike, Kultura i historia Igbo
wydanie I, oprawa miękka, 246 s.

    Uznawana za najważniejszą powieść afrykańską w 2008 roku obchodziła swoje 50. urodziny. Przełożona na 45 języków przyniosła światową sławę autorowi, który w roku 2007 otrzymał prestiżową Man International Booker Prize.
    Słusznie nazywany ojcem literatury afrykańskiej, Achebe opowiada o swoim plemieniu. O czasach spokoju, hołdowania tradycji, które minęły bezpowrotnie. Opowiada o czasach, kiedy to w wiosce pojawili się misjonarze i kolonizatorzy. Biali, którzy narzucili swoją religię, podeptali tradycję.
    Okonkwo jest ambitny i silny. Jego życie jest dobre: ma posłuch u żon, plony u niego obfite, cieszy się powszechnym poważaniem. Kiedy pewnego dnia przypadkowo zabije współplemieńca, już nic nie będzie takie samo. Okonkwo musi opuścić wioskę na siedem lat. Przez ten czas wiele się tam zmieni...
   Achebe o wielkich dramatach opowiada szeptem. Jego proza czerpie z tradycji oralnej, stąd jej pozorna prostota. Wielka książka.
ISBN 978-83-06-03207-9

„Afrykańska literatura byłaby niekompletna, czymś wręcz nie do pomyślenia bez książek Chinuy Achebego. Jego pasja, intelekt i krystaliczna proza stanowią niedościgniony wzorzec”.

Chinua Achebe (wym. Czinua Aczebe) urodził się w 16 listopada 1930 roku jako Albert Chinualumogu Achebe w wiosce Nneobi, w południowo-wschodniej części Nigerii, rejonie zamieszkanym przez lud Igbo. Od najmłodszych lat fascynował się religią i tradycyjną afrykańską kulturą. Napisał wiele książek, wśród nich powieści No Longer At Ease, A Man of the People, Anthills of Savannah, kilka tomów wierszy i poematów (zebranych w Collected Poems, 2004), wiele rozpraw historycznoliterackich, esejów (wśród nich Home and Exile, 2000; także najnowszy autobiograficzny tom, The education of a British-protected child, 2009), kilka zbiorów opowiadań oraz pięć książek dla dzieci. Otrzymał ponad dwadzieścia tytułów honorowych na uniwersytetach w Anglii, Szkocji, Kanadzie, Afryce, Stanach Zjednoczonych, został nagrodzony Commonwealth Poetry Prize, Nigerian National Order of Merit (najwyższe w Nigerii odznaczenie za pracę akademicką) i Peace Prize of the German Book Trade. W roku 2007 uhonorowano go prestiżową Man International Booker Prize. Margaret Atwood nazwała go magicznym pisarzem, jednym z najważniejszych twórców XX wieku. Od czasu wypadku samochodowego, od 22 marca 1990, sparaliżowany od pasa w dół, porusza się na wózku inwalidzkim. Słoń afrykańskiej literatury. Wcielenie samej Afryki.

Gajto Gazdanow
WIECZÓR U CLAIRE.
WIDMO ALEKSANDRA WOLFA

(Wieczer u Claire. Prizrak Aleksandra Wolfa)
Przełożył z rosyjskiego Henryk Chłystowski
wydanie I, oprawa miękka, 280 s.

    Gajto Gazdanow (właśc. Gieorgij Iwanowicz Gazdanow, 1903-1971) to znakomity pisarz, aż dziw, że w Polsce dotąd nieznany. We Francji w okresie międzywojennym cieszył się większą renomą niż Nabokow.
    Wieczór u Claire to utwór-wspomnienie; miejscem akcji jest pamięć bohatera-narratora. Rozpoczyna go ów tytułowy wieczór w Paryżu, kiedy dochodzi do zbliżenia miłosnego bohatera z kobietą o imieniu Claire. Zdarzenie to uruchamia ciąg wspomnień, które toczą się kapryśnie, z nawrotami, dygresjami, przynosząc wiele świetnych portretów psychologicznych, głębokich refleksji nad życiem i śmiercią.
   Widmo Aleksandra Wolfa to utrzymana w konwencji thrillera psychologicznego rzecz o roli przypadku w życiu człowieka. Bohatera prześladują wspomnienia z wojny domowej w Rosji, kiedy to w obronie własnej zabił człowieka. Wpada mu w ręce tom opowiadań niejakiego Aleksandra Wolfa, gdzie owo zdarzenie zostało opisane – z perspektywy niedoszłej ofiary. Ciąg niezwykłych okoliczności doprowadzi do spotkania zabójcy i ofiary. Wówczas to bohater po raz drugi zabije Wolfa...
ISBN 978-83-06-03208-6

Rawi Hage
W CO GRAŁ DE NIRO

(De Niro’s Game)
Przełożyła z angielskiego Agnieszka Lakatos
wydanie I, oprawa miękka, 260 s.

     Uhonorowana prestiżową międzynarodową nagrodą literacką IMPAC 2008 poruszająca opowieść o przyjaźni i zdradzie.
Bassam i George dorastają w ogarniętym wojną domową Bejrucie. Bassam marzy o wyjeździe do Rzymu, „gdzie nawet gołębie są szczęśliwe i syte”. George buduje swoją przyszłość w podziemiu, na lewych interesach. Wciąga w nie przyjaciela, który zrobiłby wszystko, aby zebrać pieniądze na podróż. George zostaje wcielony do wojska; w kokainie zaczyna szukać ucieczki od przemocy codzienności. Wówczas drogi przyjaciół się rozchodzą. Bassamowi udaje się opuścić Liban, nie uda mu się jednak uciec od wojny. Będzie musiał zmierzyć się z przeszłością, odkryć prawdę o przyjacielu.
    Nawiązanie do kluczowej sceny Łowcy jeleni, w której Robert De Niro gra w rosyjską ruletkę, uwypukla koszmar wojny wyciskający piętno na bohaterach.
ISBN 978-83-06-03228-4

„Oryginalność, siła i liryka na równi z humanizmem tej książki, czynią z niej lekturę nietuzinkową, a autora prawdziwym zwycięzcą”

Fragment werdyktu jury nagrody IMPAC

„ W co grał De Niro, zdobywca wielu kanadyjskich nagród, sugestywnie przedstawia chaos wojny i moralne rozterki młodych ludzi”

„The Daily Telegraph”

„Wschód spotyka Zachód w tej porażającej książce. Na poły surowa, na poły liryczna narracja Rawiego Hage ma odniesienia zarówno do współczesnych bohaterów amerykańskich, jak i starożytnej arabskiej wyobraźni”

„Booklist”

Rawi Hage urodzony w 1964 roku w Libanie, mając osiemnaście lat, opuścił kraj i wyjechał do Nowego Jorku, aby studiować fotografię. W 1991 roku przeniósł się do Kanady, gdzie kontynuował artystyczne studia. Jego zdjęcia prezentowane były nie tylko w Kanadzie, ale i we Francji. Libanie i Kolumbii. Do dziś mieszka w Montrealu. W co grał De Niro napisał po angielsku, w swoim trzecim (po arabskim i francuskim) języku. Podkreśla jednak, że jest Kanadyjczykiem.

Jehudit Hendel
SZALEŃSTWO PSYCHIATRY

(Terufo szel rofe hanefesz)
Przełożył z hebrajskiego Tomasz Korzeniowski
wydanie I, oprawa miękka, 184 s.

     Przez długi czas psychiatra Elchanan z ukrycia obserwuje przyjaciół: Joela i jego żonę Jael. Żyje bardziej ich życiem niż własnym. Kiedy Joel ginie w wypadku, Elchanan i Jael razem noszą po nim żałobę, po roku zaś Elchanan wprowadza się do Jael.
     Nowe życie Elchanana z Jael nie jest możliwe. Po ich mieszkaniu chodzi zmarły – głównie za sprawą obsesji Elchanana, z powodu jego zazdrości.
    Niegdyś Elchanan utożsamiał się z prawdziwym Joelem, teraz utożsamia się z Joelem martwym. Nie ma bowiem ucieczki od samego siebie, od własnej pustki.

Jehudit Hendel (ur. się w 1926 roku w Warszawie) to jedna z najważniejszych izraelskich narratorek; jej prozę charakteryzuje poetyka „słabej siły”, wsłuchiwanie się w ludzkie utrapienia. Zdobyła wiele nagród, m.in. Nagrodę Jerozolimy, Nagrodę Bialika, Nagrodę Izraela.
ISBN 978-83-06-03186-7

Paweł Sanajew
POCHOWAJCIE MNIE POD PODŁOGĄ

(Pochoronitie miena za plintusom)
Przełożyła z rosyjskiego Izabela Korybut-Daszkiewicz
wydanie pierwsze, oprawa miękka, 205 s.

     Sasza Sawielew mieszka z babcią i dziadkiem. Jest chorowity, przez co odmawiane mu są wszelkie radości wieku dziecięcego. Wylewa się na niego z babcinych ust potok przekleństw, nakazów i zakazów; przytłacza go gehenna codzienności.
     Siłą prozy Sanajewa są postaci z krwi i kości, barwnie odmalowane; codzienne sytuacje opowiedziane błyskotliwie, z niebanalnym poczuciem humoru. Nie ma tu prostego podziału na biel i czerń. Babcia wszak kocha Saszę na śmierć.
ISBN 978-83-06-03186-7

     Pochowajcie mnie pod podłogą doczekało się w Rosji 16 wydań, ma stałe miejsce na listach bestsellerów, było nominowane do rosyjskiego Bookera.

LITERACKA NAGRODA NOBLA 2008

J.M.G. Le Clézio
RAGA. Ujrzałem niewidzialny kontynent

Raga. Approche du continent invisibl)
Przełożyła z francuskiego Zofia Kozimor
wydanie I, oprawa twarda, 124 s.

O Oceanii mówi się, że jest kontynentem niewidzialnym. Niewidzialnym, gdyż nie dostrzegli go pierwsi europejscy podróżni. Niewidzialnym, ponieważ do dziś jest jedynie miejscem tranzytu, bez znaczenia na arenie międzynarodowej, terytorium wyśnionym przez eksploratorów, którzy narażali życie, by do niego dotrzeć i nakreślić jego kontury.
    Przekonany, że mit przenika się z rzeczywistością, J.M.G. Le Clézio odkrywa ogrom oceanu, miriady wysp, atoli. Zbliża się do kontynentu, który jest bardziej morzem niż ziemią, dostrzega wartości wyłaniające się z głębin.
   Piękna książka laureata Nagrody Nobla karmi się obserwacją rzeczywistości i wielką siłą wyobraźni. Przesycona jest aurą boskości, mitycznego powrotu do początków. Le Clézio opowiada o cywilizacji tyleż fascynującej, co kruchej, zagrożonej.
ISBN 978-83-06-03230-7

J.M.G. Le Clézio
PROTOKÓŁ

(Le procés-verbal)
Przełożyła z francuskiego Anna Tatarkiewicz
wydanie drugie poprawione, 236 s.

     Nagrodzony prestiżową Prix Renaudot błyskotliwy debiut noblisty J.M.G. Le Clézio.
      „ ... to historia człowieka, który nie wie, czy wyszedł z wojska, czy z zakładu dla obłąkanych”.
     Adam Pollo zerwał związki ze światem, teraz pragnie za wszelką cenę ów świat odtworzyć.
     Z braku miłości wymyśla (?) Michéle. Z braku namiętności utożsamia się z psem i odbywa pogoń za suką. Z braku wroga mianuje nim białego szczura i toczy morderczą walkę. Adam zaprzestał żyć, ale nie chce umierać, kataloguje więc przejawy istnienia. Oddalił się ludzi, ale wciąż wokół nich krąży. Chce rozstrzygnąć wszystko i wszystko ustalić.
     Dwudziestotrzyletni autor we wstępie do Protokołu wyznaje: „nie tracę nadziei, że uda mi się kiedyś napisać prawdziwą powieść”.
oprawa miękka – ISBN 978-83-06-03193-5
oprawa twarda – ISBN 978-83-06-03194-2

J.M.G. Le Clézio
ONITSZA

(Onitsha)
Przełożyła z francuskiego Anna Paderewska-Gryza
wydanie drugie poprawione, 223 s.

     Laureat Nagrody Nobla J.M.G. Le Clézio snuje piękną opowieść o prawdziwej fascynacji Afryką, jej kulturą, wierzeniami; o powolnym roztapianiu się w afrykańskiej przyrodzie.
     Onitsza przywodzi na myśl takie dzieła, jak Jądro ciemności Josepha Conrada, filmy Wernera Herzoga czy Fortepian Jane Campion.
     Fintan Allen ma dwanaście lat, kiedy wraz z matką wsiada na statek odpływający do Afryki. Po wielu latach rozłąki Maou i Fintan mają spotkać się ze swoim mężem i ojcem.
     Fintan nie zna ani ojca, ani Afryki. Maou marzy o sielskim kraju, jaki pamięta z opowieści ukochanego mężczyzny. 
     Konfrontacja marzeń z rzeczywistością okazuje się bolesna. Ojciec jest obcym człowiekiem, mąż stał się daleki. Tajemniczy, złowrogi i niepojęty kontynent potęguje w nich poczucie osamotnienia, pustki. Pobyt w Onitszy będzie dla nich wielką lekcją, głębokim przeżyciem, pozwalającym im poznać samych siebie.
oprawa miękka – ISBN 978-83-06-03189-8
oprawa twarda – ISBN 978-83-06-03195-9

J.M.G. Le Clézio
URANIA

(Ourania)
Przełożyła z francuskiego Zofia Kozimor
wydanie I, oprawa miękka

     Tegoroczny noblista Jean-Marie Gustave Le Clézio w roku 2006 opublikował książkę niezwykłą.
     Urania to powieść-bajka o utopii stworzonej w dwudziestym wieku na wzór dawnych społeczności Mezoameryki. Na obrzeżach świata duchowej mizerii, zysku i wyzysku istnieje kraina Campos, dolina ostatnich wolnych ludzi. Jej mieszkańcy żyją w harmonii z naturą, w zgodzie z tradycją. Szacunek dla ziemi, dla drugiego człowieka zastępuje im prawo. Nie mają religii, a być może wszystko jest dla nich religią. Campos to próba spełnienia indiańskiego snu o wolności. Czy sen ów może się ziścić?
ISBN 978-83-06-03171-3

Władimir Zazubrin
DRZAZGA

(Szczepka)
Przełożył z rosyjskiego i posłowiem opatrzył Henryk Chłystowski
wydanie I, oprawa miękka

     Wstrząsająca historia przewodniczącego gubernialnej Komisji Nadzwyczajnej do Walki z Sabotażem i Kontrrewolucją (osławionej Czeki), Andrieja Srubowa. Srubow, inteligent, usiłuje wytłumaczyć sobie i usprawiedliwić masowe mordy wyższą koniecznością i nieubłaganą logiką Rewolucji. Chce być jej nieugiętym strażnikiem, usuwać z jej drogi śmieci. Gnębi go jednak konieczność bezpośredniego kontaktu z krwią i cierpieniem rozstrzeliwanych – snuje nawet marzenia (prorocze!) o zautomatyzowaniu procesu likwidacji wrogów. Zmagając się z własnym sumieniem i poczuciem przyzwoitości, Srubow stopniowo pogrąża się w szaleństwie. Spadają na niego bolesne ciosy w życiu osobistym: odchodzi żona, ojciec zostaje rozstrzelany z wyroku dawnego kolegi czekisty. Tłem dla przeżyć Srubowa jest „praca” Czeki, procedury zbrodni (donosy, przesłuchania, obławy, rozstrzeliwania), opisane bez osłonek, boleśnie. Wśród czekistowskich oprawców powszechnie występował alkoholizm, epilepsja, a także swoisty wampiryzm, uzależnienie od ludzkiej krwi. Wielu było takich, którym „na krwi” pomieszały się zmysły.
     Drzazgę, napisaną w 1923 roku, zablokowała cenzura, na tyle skutecznie, że została uznana za zaginioną, W 1937 roku, roku czystek i terroru, Władimir Zazubrin został artesztowany i rozstrzelany. Opowieść, w której zajrzał do hal fabryki śmierci, po raz pierwszy ujrzała światło dzienne w roku 1989 na łamach pisma „Sibirskije Ogni”. Stała się rewelacją. Literatura rosyjska odzyskała pisarza wybitnego.
ISBN 978-83-06-03172-0

Peter Henisch
BRZEMIENNA MADONNA

(Die Schwangere Madonna)
Przełożyła z niemieckiego Sława Lisiecka
wydanie I, oprawa miękka

     Motta powieści Henischa – jedno z Novalisa, drugie z Jimiego Hendrixa – pozwalają się domyślać, że będziemy mieć do czynienia z zestawieniem, czy nawet przeciwstawieniem, wartości świata przeszłego i teraźniejszego. Tak też się dzieje. Henisch przedstawia historię z pogranicza popkultury i tematyki biblijnej, pełną odniesień kulturowych, symboli. Wszystko ubiera w płaszczyk nowoczesnej powieści drogi.
      Oto dwoje bohaterów – Józef i Maria (imiona znaczące). On, mężczyzna pod pięćdziesiątkę, utraciwszy sens życia, pragnie ze sobą skończyć. Kradnie stojący na parkingu samochód i rusza przed siebie. Ona, osiemnastoletnia uczennica, przerażona faktem, że jest w ciąży ze swoim nauczycielem religii, który jej unika, czekając na niego w jego własnym samochodzie, usypia. Józef kradnie samochód, w którym śpi Maria. Tak zaczyna się ich pięciotygodniowa wyprawa przez zimowe (sic!) Włochy.
     Brzemienna Madonna to nieomal kryminalna historia (a przy okazji dokładny przewodnik po Włoszech sezonu nieturystycznego), trzymająca bezustannie w napięciu, opowiedziana z ogromnym ciepłem, subtelnością, pełna autoironii i niebłahego poczucia humoru.

Peter Henisch, urodzony w Wiedniu w 1943 roku, studiował filozofię, historię i psychologię. Jest autorem kilku powieści, Brzemienna Madonna została dobrze przyjęta przez krytykę, czego dowodem nominacja do prestiżowej nagrody Deutscher Buchpreis 2005.

Frigyes Karinthy
PODRÓŻ WOKÓŁ MOJEJ CZASZKI

(Utazás a kaponyám körül)
Przełożyła z węgierskiego Anna Górecka
wydanie I, oprawa miękka, 216 s.

     Wszystko zaczyna się pewnego marcowego popołudnia 1937 roku. Autor-narrator, publicysta, je podwieczorek w budapesztańskiej Kawiarni Centralnej i rozmyśla nad sprawami finansowymi, kiedy w pewnej chwili rusza pociąg. Punktualnie o siódmej dziesięć. Budzi to w nim zdziwienie, gdyż w pobliżu nie jeżdżą pociągi. Minutę później rusza drugi pociąg, potem kolejny. Dopiero przy czwartym autor uświadamia sobie, że to halucynacje...
      Oto fascynujące studium powolnego odkrywania choroby, bolesny, precyzyjny opis pierwszych symptomów guza mózgu, pierwszych, a potem kolejnych. Pełen dystansu, przez co wolny od ckliwości, opis życia w chorobie i z chorobą. Autor-narrator amatorsko zafascynowany medycyną wchodzi w rzeczywistość, której się dotąd z uwagą przyglądał. Patrzył jednak głęboko przekonany, że „mnie to nigdy nie spotka”.
ISBN 978-83-06-03144-7

      Frigyes Karinthy (1887-1938) – prozaik, poeta, satyryk, tłumacz Kubusia Puchatka, autor parodii literackich, humorystycznych opowiadań, nowych przygód Guliwera. W 1936 roku przeszedł operację guza mózgu, co stało się kanwą powieści Podróż wokół mojej czaszki, dwa lata później zmarł.

Teodora Dimowa
MATKI

(Majkite)
Przełożyła z bułgarskiego Hanna Karpińska
wydanie I, oprawa miękka, 184 s.

     Jedna z najgłośniejszych powieści bułgarskich ostatnich lat, podejmująca głębokie problemy współczesności. Najmocniej ujawniają się one w pokoleniu nastolatków – „dzieci transformacji”. Ich rodzice wiecowali, spędzali noce w kolejkach, szli na bezrobocie, wyjeżdżali do Stanów, przestawali sobie radzić z brakiem pieniędzy lub z ich nadmiarem. Zajęci własnymi, przerastającymi ich troskami, pozostawili dzieci samym sobie, nie zaspokoiwszy ich podstawowych potrzeb: miłości i poczucia bezpieczeństwa. To zaś wyciska piętno.
     Siedem rozdziałów, siedem portretów czternastolatków. Jedna szkoła, paczka, ale różne środowiska, doświadczenia, rodziny. Nie wywodzą się bynajmniej z rodzin patologicznych, ale takich, w których narasta atmosfera niezrozumienia, samotności. Dorośli jakoś sobie z tym radzą, dzieci nie. Pojawia się młoda nauczycielka Jawora, postać na wpół realna, świadomie wyidealizowana. Zapełnia dotkliwą próżnię i szybko staje się dla uczniów autorytetem, wsparciem, kryterium. Kiedy ma jej zabraknąć, wali się świat i następuje tragiczny finał.
    Wrażliwość i talent autorki sprawiają, że tę wartko, potoczyście napisaną powieść czyta się z wielkim przejęciem.
ISBN 978-83-06-03128-7
     Powieść Dimowej w 2006 roku zdobyła prestiżową nagrodę Grand Prix dla Literatury Wschodnioeuropejskiej, przyznawaną przez centrum dialogu między Europą Środkową a Europą Wschodnią KulturKontakt, Bank Australia Creditanstalt oraz wydawnictwo Wiener.

LITERACKA NAGRODA NOBLA 2007

Doris Lessing
PIĄTE DZIECKO

(The Fifth Child)
Przełożyła z angielskiego Anna Gren
wydanie II, oprawa miękka, 144 s.

     Piąte dziecko (The Fifth Child) DORIS LESSING to powieść wymykająca się łatwym klasyfikacjom, w istocie proza psychologiczna, utrzymana jednak w stylistyce literatury grozy.
     Idealna para, Lovattowie, wyprowadzają się z Londynu i na uboczu świata kupują piękny wiktoriański dom. Postanawiają mieć szóstkę dzieci i żyć szczęśliwie. Banał?
    Piąte dziecko to opowieść o utracie złudzeń; o tym, jak mało zależy od nas samych. Wiktoriański dom tętni radością, jest miejscem rodzinnych spotkań, na świat przychodzą kolejne dzieci Lovattów. Wreszcie Harriet rodzi piąte dziecko, Bena. Sielanka zostaje przerwana.
     Piąte dziecko to powieść o granicach normalności.
    Ben, uznany przez specjalistów za zdrowego psychicznie, jedynie nad wiek rozwiniętego i zamkniętego w sobie, budzi w najbliższych strach, niechęć, nienawiść. Najbliższa rodzina wydaje wyrok: skazuje Bena na zakład psychiatryczny.
    Piąte dziecko to opowieść o matce i dziecku.
    Doris Lessing stawia trudne pytanie o istotę matczynej miłości. Harriet Lovatt wbrew mężowi, wbrew presji rodziny postanawia walczyć o Bena. Przyjdzie jej jednak zapłacić za to wysoką cenę.
    Lessing kreśli dzieje rozpadu rodziny Lovattów oszczędnym językiem, krótkimi zadaniami, opisującymi codzienność, znakomicie buduje atmosferę mroku, przedstawia sytuacje pozornie zwyczajne, a przecież nieoczywiste, niedopowiedziane. Łatwo miesza gatunki, a prostota formalna jest zaletą tej prozy. Ponadto autorka stawia pytania, które nikogo nie powinny pozostawić obojętnym.
ISBN 978-83-06-03122-5

Doris Lessing
PODRÓŻ BENA

(Ben, in the World)
Przełożyła z angielskiego Anna Gren
wydanie II, oprawa miękka, 176 s.

    Podróż Bena ( Ben, in the World ) jest kontynuacją Piątego dziecka.
Bohater, Ben Lovatt, staje twarzą w twarz z obcym, nieprzyjaznym światem. Napotyka na swej drodze rozmaite typy ludzkie, rzadko jednak okazujące mu ludzkie uczucia. Los rzuca go na południe Francji, do Brazylii, wreszcie w Andy, gdzie przyjdzie mu odkryć tajemnicę swojej odmienności.
    Wyobraźnia Lessing stawia bohaterowi wiele wyzwań, pełno w tej wartkiej opowieści nieoczekiwanych zwrotów akcji, pełnymi garściami czerpie Lessing z takich gatunków, jak powieść drogi, powieść akcji, thriller czy nawet powieść science fiction. Wszystko po to, by opowiedzieć historię człowieka poszukującego swojej tożsamości.
    Zarówno Piąte dziecko, jak i Podróż Bena to niewielkie, ale wstrząsające freski o najistotniejszych ludzkich sprawach: o samotności, wyobcowaniu, poświęceniu, poszukiwaniu tożsamości.
ISBN 978-83-86-03123-2

Doris Lessing
MROWISKO

(Five short novels)
Przełożyła z angielskiego Agnieszka Glinczanka
wydanie drugie, oprawa miękka, 488 s.

    Twórczość laureatki Nagrody Nobla Doris Lessing mocno związana jest z jej biografią. Młodość spędziła w Afryce Południowej; „afrykańska” część pisarstwa Lessing nasycona jest jej żywym uczestnictwem w otaczającej rzeczywistości, niezgodą na kolonialną politykę nierówności rasowej, krytyką bezpłodnej kultury białych na Czarnym Lądzie. Frapujące ją problemy społeczne Afryki przekuła na słowo i pomieściła w prezentowanym tomie, za który w 1954 roku otrzymała Somerset Maugham Award.
     W sposób wolny od zakłamanego sentymentalizmu Doris Lessing bierze pod lupę mieszkańców Czarnego Lądu. W szczególności inspirują ją dwa tematy: niezgodność kolorów oraz urok złota. W tytułowej dla polskiego wydania opowieści mały biały chłopiec przygląda się rojowi czarnych robotników kłębiącemu się w kopalni złota. Ów chłopiec u stóp prawdziwego mrowiska zawiązuje przyjaźń z czarnym rówieśnikiem. Mrowisko stanie się metaforą wyzysku i przyjaźni, która nie godzi się na nierówność społeczną.
ISBN 978-83-06-03129-4

Doris Lessing
MĘŻCZYZNA I DWIE KOBIETY

(A Man and Two Women)
Przełożyli z angielskiego Marian Leon Kalinowski, Wacław Niepokólczycki,
Alicja Skarbińska-Zielińska, Jan Zieliński
wydanie I, oprawa miękka, 324 s.

     Miara talentu Doris Lessing leży w różnorodności gatunków, które umiejętnie łączy, w zróżnicowaniu i ważkości tematów, jakie podejmuje. Wydaje się, że rdzeń jej opowieści o człowieku – bo w istocie cała twórczość Noblistki jest wielką opowieścią o człowieku – nie może pomieścić się w ramach języka, wykracza poza wszelkie granice gatunkowe. Stąd też Lessing nie przywiązuje się do formy: osiąga wyżyny pisarstwa zarówno na kartach opasłych powieści, jak i miniatur prozatorskich; prawdę o nas potrafi odnajdywać z epickim rozmachem i w kilku ruchach piórem.
    Prezentujemy wczesny tom opowiadań Noblistki, kilkanaście zajmujących historii, przewrotnych i błyskotliwych, głębokich i poruszających.
     Lessing patrzy na swoich bohaterów chłodnym okiem, wycofana, zdystansowana; jednocześnie nie można się oprzeć wrażeniu, że żyje wśród nich, rozumie ich dylematy. Okrucieństwo łączy z ciepłem; subtelność z dążeniem do sedna; jej proza jest uczciwa i do bólu szczera.
ISBN 978-83-06-03157-7